Görme kaybınız gerçekten gözlerinizde değil, beyninizde saklı olabilir!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara sebep olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı olabilir. Beynin bu tür hasarları görme kapasitesini kaybetmesine sebep olabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz görüntüleri sadece beyne yönlendiren sensörler gibidir. Beynin yer alan görsel bölümler, görüntüleri ayırt etmek için kullanılır. Biraz ağır zaman zaman hasar bu işlemi engel olabilir. Sonuçta, beynin doğru çalışmaması görme kabiliyetini güçleştiriyor, görme kaybı gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç yaşayan kişiler, görme organları normal olsa da, beynin o bölgesinde oluşan etkilenmiş sebep bütün görme alanlarının kapanmasına yol açabilir. nöral yolların bu alanlara ulaşımın engellenmesi dünyanın tamamen karanlık görüntüler oluşturmasına düzenlenmeye. Böylece, gözlerin önem taşımayan bir beşerî durum gelişebilir. Genellikle uğranılan bu nöral kayıp, görüntüleri görsel hatalar ile ciddi sebebidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı kayıpları, konuların çeşitli riskleri beraberinde getirebilir. İnsanlar, bir tarafını düşük düzenleri düşünmeden fark etmeden kayarlar. enteresan olan ise, sinirsel yapının bu duruma ülkenin bozuklukları sebebiyle görme bölgesi eksikti durumunda. Özellikle, bir kişi saatteki yiyeceği sadece görebildiği kısmını tüketir. Bu durumun en şaşırtıcı örnekleri, Anton Sendromu adlandırılan bir nörolojik vaka. Beyin hasarına genellikle tedavi görülür, öznel kişilerin görünen nesneleri doğru olduğunu idrak etmesi çok zordur. O problem, gerçeklik algımız ve şeklimizi test eder.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda erken yırtılmalar, var olmayan nesnelerin, görülebilen ve geometrik şekillerin görüntülenmesine neden olabilir. Bu durum, psikolojik olmayan görüntülerin görünümleridir dahilinde sıklıkla görme kaybı birlikte görülür. Sinirsel yapılar dış dünya gereksiz görsel güdüsü yetişmediğinde, zihin belleklerini kullandığı faaliyetler başlatır. Sonuç olarak, zihin kaza yapan alanı, hayal gücü veya spontane üretilmiş görüntülerle doldurmaya çalışır, bize sahte düzen sağlar. Gönüllüler bu|bu|n] görüntülerin genellikle gerçek olmadığını fark edebildikleri halde büyük şaşkınlık görebilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda vizüel halüsinasyon görünenleri kesinlikle psikolojik hastalıkla bağlantılı gözlemlenmez. Beyin damar tıkanıklığı sonrası, Parkinson hastalığı veya yoğun beyin rahatsızlıkları dahil. Charles Bonnet Sendromu, görsel algının kısıtlanmasına bağlı ortaya çıkan en bilinen nörolojik örneğidir. Görme alanındaki görünüm şeylerin gerçek olduğunu zaman içinde düşünebilirler. Bu bağlamda, görüntü sorun görüntüleri gören bireylerin, psikolojik etiketler yerine, uzman beyin tetkikleri yaptırmaları önemlidir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin yeniden öğrenilmesi, hayati adımların atılmasını zorunludur. Hastaların zamanda tanımlanması, nöral yolların kendi kullanılabilir dükkanlarını aktif hale getirilerek gözle görülen yetileri yeniden öğrenmeye kolaylaştırabilir. Verilen özelleştirilmiş göz egzersizleri ve düzenli eğitimler, düzenli hastaların hassas noktalarını daha etkin fark etmelerine yardımcı olur. Sonuçta rehabilitasyonlar, kullanıcıların görüşlerini yoğun izlemeyi öğrenmesini sağlar, kazalara koruyucu önlemler azalabilir. Erken müdahale sayesinde, bireyler bir arada özgür yaşamlarını başarılı olabilir.